Foto’s: www.sportsnap.nl 

 

54-97 verliezen en toch met een redelijk tevreden gevoel van het veld afstappen. Het klinkt misschien vreemd maar wie de wedstrijd gezien heeft- via de livestream- kan zich dat wellicht voorstellen. Het verschil tussen de ongeslagen bovenkant van de BNXTleague en de onderkant – 1 keer winst- is erg groot. Heroes Den Bosch heeft ervaring, budget en individuele klasse. Bij The Royals is dat veel minder en dan zit het ook nog niet mee met allerlei blessures. Naast de al langer geblesseerden Jens te Velde en Skip Samson ontbrak dit keer ook guard en captain Deividas Kumelis. Verder speelde Pjotr Pandura met een lichte blessure en kreeg Bart Bijnsdorp tijdens de wedstrijd te maken ket een onwillige enkel. 

Alle ingredienten waren er dus voor een flinke afstraffing maar die kwam er niet. En dat was weer te danken aan de voorbeeldige instelling van de gastheren. Coach Bert Samson gaf iedereen veel speelminuten en de spelers betaalden dat vertrouwen uit met een hele wedstrijd vechtbasketball. Want het was zeker niet zo dat Heroes Den Bosch niet voluit ging. Pas in het laatste kwart werden de vaste bankspelers ingezet.  

In het eerste kwart ging het erg snel met de scores voor de bezoekers. De Haagse verdediging had weinig vat op de binnendoor passing van de ingespeelde Bosschenaren die ook nog eens met scherp van achter de driepuntlijn schoten. De Haagse punten kwamen via Marnexson Knepa die gedurfd aanvalsspel afwisselde met onzorgvuldige turnovers. De magere score van 7 punten (tegen 23 voor de Heroes) deed het ergste vermoeden. 

Het tweede kwart wilde het al wat meer vlotten met de aanval. Ook al was het moeilijk om gaatjes te vinden in de hechte verdediging van de Brabanders, toch lukte er al meer, zoals de driepunters van Tom Ackermans. Ook de fysieke inbreng van de Haagse Viking Snorri Vignisson zorgde ervoor dat The Royals meer van zich af konden bijten. Wel was de verdediging vaak te laat om vrije schietkansen te voorkomen, zodat ook deze periode veel tegenscores opleverde: 22-52. 

Taaiheid komt bovendrijven in tweede helft 

Het leek The Royals echter niet te deren. Hoewel steeds in de verdrukking gaven de groen gelen niet op. In de laatste twee kwarten was er duidelijk meer evenwicht in de wedstrijd. Onder het bord werd verdedigend veel minder ruimte weggegeven en aanvallend werd de inbreng- naast de al genoemde Knepa en Ackermans- van Casey Lopes steeds groter. Maar misschien moet het grootste compliment wel naar Rick van der Salm gaan. Hij komt met Kumelis en Lopes voor zich niet heel veel aan spelen toe als guard en speelt tot nu toe ook niet een al te gelukkig seizoen. Maar in deze wedstrijd kreeg hij zijn kans met veel speelminuten en deed hij zijn werk naar behoren.  

Voor de wedstrijd klonk het op de tribune: 50+ voor ons en minder dan 100 voor Den Bosch, dan hebben we naar vermogen gespeeld. En zo gebeurde het ook. Het mag dan allemaal niet meezitten dit seizoen, zeker niet voor een onervaren profteam, maar de enige manier om er mee om te gaan is knokken. Dat deden The Royals tot het eind en dat leverde ze complimenten van Bossche zijde en een dankbaar applaus van de aanwezigen op. En nu hopen dat de spelers zich realiseren dat met deze instelling er genoeg is te halen tegen de mindere tegenstanders.  

Top