FOTO’S: Manou 

De uitslag, 91-75 voor de Friezen, doet anders vermoeden maar er waren wel degelijk mogelijkheden voor The Hague Royals op de tweede uitoverwinning van het seizoen. Evenals in de thuiswedstrijd deed echter een bizarre periode zonder score de Zuiderparkbewoners de das om. En dus zullen de gevoelens op de lange reis terug meer geweest zijn bij de gemiste kansen dan bij een kansloze nederlaag.

Snorri in de basis

Coach Bert Samsom had deze keer een basisplaats ingeruimd voor de IJslander Snori Vignisson. Niet alleen omdat Casey Lopes er na zijn blessure er voor het eerst weer bij was en The Hague Royals het ook nog steeds zonder Bryce Smith moet doen, maar ook omdat hij zich snel heeft ontwikkeld sinds hij zich na het begin van het seizoen meldde bij The Royals. Over de hele wedstrijd genomen beschaamde hij het vertrouwen van zijn coach niet . Hij is een van de weinigen die gewoon degelijk basketballt en een goed oog heeft voor de positie van de bal.

SONY DSC

Na de bijna gebruikelijke slow start, 8-0 na twee minuten, kwamen de Hagenaars beter in de wedstrijd en trokken met gedreven acties de stand naar zich toe in het eerste kwart. Tom Ackermans leek zijn gevaarlijke schoten weer teruggevonden te hebben en het “one for all, all for one” bleek letterlijk op het veld. Iedereen leverde zijn bijdrage. Wel bleef het bij beide teams hollen of stilstaan, zodat het scoreverloop steeds schommelde, maar wel met de Hagenaars aan de goede kant. 15-21 einde eerste kwart.

Ook in het tweede kwart veranderde het spelbeeld niet. De in het veld gekomen Casey Lopes lokte met zijn slimme dribbels vaak fouten uit bij de tegenstander en juist toe die dachten weer terug in de wedstrijd te komen was het Marnexson Knepa die met een schotje en een steal dunk de afstand weer terugbracht. Helaas brak toen al een rommelige periode aan waarin zelfs sommige basisspelers even de weg bleken kwijt te zijn . Nog net bleven de fel knokkende Royals Aris voor bij de rust: 35-37.

Het Grote Verval

Aanvankelijk leek er aan het begin van het derde kwart nog niet zoveel aan de hand. Ackermans had zijn schot weer teruggevonden zodat de voorsprong tot aan 40-44 gehandhaafd bleef. Het getal 53 zal echter voor altijd aan deze wedstrijd blijven kleven. Minutenlang scoorden de Royals niets meer en was het aan de andere kant open huis. Een frustrerende deja vu.  Wat de oorzaak was? Tactische onvolwassenheid door veel te veel risicovolle acties? Of de mentale druk van het mogelijk kunnen winnen? In ieder geval ging er veel mis en toen het spel zich eindelijk stabiliseerde was er een gat van 20 punten. Met 24 turnovers, dan  win je geen enkele wedstrijd!

Het vierde kwart was niet meer dan een formaliteit. Wat moet er blijven hangen: de minutenlange periode zonder een enkele score of de goede eerste helft? Voor een ploeg in opbouw is dat laatste het belangrijkste. The Hague Royals heeft geen minder team dan een aantal andere BNXT teams. De tijd begint echter te dringen om het een hele wedstrijd vol te houden.

Top